Utrzymywanie spójności wygenerowanego obrazu – po to, żeby zastosować go w późniejszych i móc stworzyć koherentną historię – to ogromne wyzwanie dla Midjourney. Metoda kukiełkowa jest dość żmudna i rygorystyczna, ale pozwala na bardzo zadowalające efekty – szczególnie jeśli chodzi o pojedyncze postacie.
Metoda kukiełkowa polega na korzystaniu z bardzo specyficznej templatki prompta i pozwala na całkiem sprawne operowanie wygenerowaną wcześniej postacią.
Templatka wygląda tak:
http://link.do.obrazu.jpg Setting is opis tła:: Name is opis postaci:: Setting contains Name opis czynności:: atmosfera, parametry
Omówimy zatem po kolei wszystkie aspekty:
Templatka kukiełki – 1. Obraz postaci
Templatka kukiełki – 2. Opis tła
Templatka kukiełki – 3. Opis postaci
Templatka kukiełki – 4. Opis czynności – animacja postaci
Templatka kukiełki – 5. Dodatki – atmosfera i parametry
Należy używać tego szablonu z wszystkimi słowami kluczowymi – wówczas działają jako kukiełka wielokrotnego użytku (aktor, postać). Możesz zmienić ustawienie, aktywność, atmosferę, typ mediów itp. wokół niej, aby kierować tą postacią. Później, po opanowaniu szablonu, możesz eksperymentować z usuwaniem lub zmienianiem kolejności słów kluczowych.
Templatka bazuje na nadanych wagach frazom, mocnych słowach kluczowych oraz specyficznej sekwencji. W miarę posługiwania staje się coraz łatwiejsza i łatwiej ją modyfikować. Do jej pełnego przeprowadzenia potrzeba:
Templatka kukiełki – 1. Obraz postaci
Obraz referencyjny postaci powinien z grubsza odzwierciedlać to, jak postać ma wyglądać, gdy Midjourney wkomponuje ją w końcową scenę. Możesz użyć gotowej fotki lub wcześniej wygenerowanego obrazu – potrzebujesz linka (do obrazu na discordzie lub w sieci), który będzie wzorem postaci. Ważnym jest, żeby postać “pasowała” do sceny.
Jeśli dostarczysz referencję w postaci przyciętego portretu głowy do ramion, pamiętaj, że Midjourney będzie miał trudności z wymyśleniem ciała dla postaci i prawdopodobnie będzie ignorował próby pokazania całego ciała. A jeśli dostarczysz obraz, na którym twarz postaci ma rozmiar zaledwie kilku pikseli, pamiętaj, że Midjourney będzie miał trudności z wymyśleniem twarzy i wyniki pokazujące jej twarz mogą być totalnie różnorodne. Dlatego ważne jest, żeby z grubsza dopasować obraz referencyjny do jego wyglądu na ostatecznym obrazie. Ważne, żeby obraz postaci miał nieskomplikowane lub puste tło, aby ułatwić Midjourney skupienie się na postaci.
PAMIĘTAJ! Oczywiście nie ma gwarancji, że postać będzie wyglądać jak na dostarczonym obrazie. Grafiki referencyjnye mają jedynie wpływ, więc nie będziesz w stanie odtworzyć dokładnego portetu siebie, swoich bliskich, ale masz szansę uzyskać naprawdę podobny wynik. Możesz też zwiększać wagę obrazu referencyjnego za pomocą multipromptów.
PRZYKŁAD
Za pomocą prompta: photoshoot of blue-hair pixie-cut hipster-girl, full body, white background wygenerowałam Lizzy. Poniższy portret ma jasne tło, wyraźną twarz i przycięty jest do połowy – odpowiada mi to, bo nie chcę kreować całej sylwetki i niewyraźnej twarzy, tylko umieścić ją w różnych sytuacjach w takim właśnie zbliżeniu. Zatem – oto Lizzy.
Templatka kukiełki – 2. Opis tła
Opis tła rozpoczyna się od “Setting is” (wielkość liter ma znaczenie!) i może być uzupełniony zarówno tekstem jak i obrazem.
Istotne tutaj jest, żeby postarać się opisywać scenerię jak najściślej. Powinny być to krótkie, charakterystyczne frazy, które jasno zdefiniują Midjourney gdzie ma się znaleźć nasza kukiełka. Nie używamy wówczas czasowników – staramy się zawrzeć statyczny opis okoliczności przyrody. Możesz użyć także obrazu referecyjnego dla tła – pamiętaj wtedy, że Twój prompt powinnien do niego pasować – czyli opisywać to, co faktycznie jest na scenerii.
W tym przypadku ustawiamy scenerię na nocną wizję miasta i jego dachów.
https://link.do.Lizzy Setting is night rooftops:: Lizzy is blue-hair pixie-cut hipster-girl:: Setting contains Lizzy reading a book:: night, cosy, lofi
Całkiem nieźle, nie? Zdecydowanie jest to Lizzy – nasza wybrana postać. Ewidentnie na dwóch ostatnich obrazkach mamy miasto nocą. Oraz Lizzy czyta książkę jak zaznaczyliśmy w prompcie. Przenieśmy ją w jakieś inne, bardziej odpowiednie miejsce…
https://link.do.Lizzy Setting is vintage library with bookshelvs:: Lizzy is blue-hair pixie-cut hipster-girl:: Setting contains Lizzy reading a book:: cosy, Ann Leibowitz
Lizzy nadal czyta książkę – ale otoczenie się zmieniło. Nie jest już na dachu, tylko.. no właśnie. Jakoś mało bibliotecznie, nie? Miała być oldskulowa biblioteka, a jest kilka książek. Zatem wygeneruję i dodam obraz referencyjny tła:
O, bardzo ładna biblioteczka, inny klimat miejsca, zatem dodam zarówno link i opis do prompta:
https://link.do.Lizzy Setting is https://link.do.tła vintage library with bookshelvs:: Lizzy is blue-hair pixie-cut hipster-girl:: Setting contains Lizzy reading a book:: cosy, Ann Leibowitz
No i to już jest znacznie bliżej efektu, który chcieliśmy osiągnąć.
Cały prompt pozostaje niezmieniony – dodaje tylko link do tła. Ważnym jest też, żeby utrzymać podobny (a najlepiej ten sam) opis tła – “vintage library with bookshelvs” jak przy jego generowaniu. Jeżeli korzystasz z gotowego zdjęcia – ważne, żeby opisać co na nim jest. Rozbieżność między obrazem referencyjnym, a jego opisem może doprowadzić do ciekawych efektów, ale na pewno dorzuci artefakty i osłabi kontrolę nad postacią.
Templatka kukiełki – 3. Opis postaci
Opis tekstowy powinien zawsze zaczynać się od Name is (wielkość liter ma znaczenie) i składać się z charakterystycznych cech postaci. Tutaj także jest część w której nadajesz imię postaci – powinno być maksymalnie neutralne. Jeśli wybierzesz imię Mulan, a potem będziesz tworzyć blond dziewczynę – może się okazać, że nie wygląda dokładnie jak Szwedka. Niemniej, pamiętaj – archetypy są po Twojej stronie i wybranie supercharakterystycznego imienia też może mieć swoje plusy.
Ale uwaga! To nie jest miejsce na opis tego, co robi postać – tylko najbardziej charakterystyczne cechy wyglądu definiujące ją jako postać. Za chwilę możesz przebrać postać i zrobić z niej kukiełkę – nie teraz. Teraz skup się na krótkim i skoncentrowanym opisie
Jeżeli wygenerowałeś postać za pomocą Midjourney – warto skorzystać z opisu, który ją stworzył. Jeśli jest długi – użyj komendy /shorten i zobacz, które słowa kluczowe midjourney uznaje za najistotniejsze. W podanych przykładach używam bezustannie tego samego opisu Lizzy, którego użyłam do jej stworzenia.
Templatka kukiełki 4 – Animacja postaci
Tekstowy opis postaci robiącej coś w scenie lub scenerii musi zaczynać się od Setting contains (wielkość liter ma znaczenie). Teraz możesz “poruszać” swoją kukiełką. Ale bez szaleństw – opis czynności powinnien być ograniczony do dwóch lub trzech elementów.
Najlepiej i najłtawiej pojedynczo zmieniać rzeczy takie jak:
- garderoba postaci
- emocje postaci
- kluczowa czynność
Więc na poniższym obrazku przebieramy Lizzy w szalik i kurtkę.
O ile takie elementy jak ubiór czy wyrażane emocje są tutaj łatwe do zmiany i Midjourney zazwycza nie ma z tym problemu – o tyle trudniejsze jest nadanie wykonywanej czynności Wszystko co robi postać powinno być w miarę dopasowane do obrazu referencyjnego postaci. Masz całą sylwetkę? Daruj przygryzanie wargi. Masz portretowy obraz? Skakanie przez przeszkody nie wyjdzie najlepiej.
Templatka kukiełki – 5. Atmosfera i parametry.
Ostatnie miejsce jest pozostawione jest na dodanie kilku słów kluczowych i parametrów. Staraj się nie tylko zachowywać styl, ale go wzmacniać. Zauważ, że na ostatnich dwóch przykładach, kiedy Lizzy jest w Nowym Jorku ubrana w szalik i kurtkę – w prompcie jest – photo by Ann Leibowitz. Wybrałam emocjonalną, znaną artystkę, żeby zasugerować Midjourney, że chcę kawałek ulicznej fotografii. W przykładzie ucieczki przed dinozaurem dodałam “action movie cinematic photo”, żeby dostać dynamiczny obraz jak scena akcji, a nie nostalgiczny portret. Możesz też ustalić tutaj wszystkie pozostałe parametry generowanej grafiki – wersję, aspect ratio, styl – tak jak w każdej innej.
DODATKOWE UWAGI
Templatka jest podzielona multipromptami na odpowiednie sekwencje zakończone dwoma dwukropkami. Upewnij się, że znasz zasady multipromptów zanim zaczniesz je modyfiować. Podbicie wagi którejś sekwencji multiprompta (tła, animacji itp) może wzmocnić ich wpływ na generowaną grafikę.
